Przejdź do głównej zawartości

Trochę głupot - dla odmiany

Dziś krótko i bez sensu, bo właśnie popełniłam dla Homików tekst o wizerunku kobiet nieheteroseksualnych w mediach (w każdym razie takie było jego założenie) i czuję się nieco wypluta. A poza tym z drżeniem serca czekam na informację, czy w ogóle zostanie opublikowany, bo jak zwykle wyszło zupełnie coś innego, niż zamierzałam napisać, i trochę coś innego, niż widniało na zamówieniu. Ha, zobaczymy, najwyżej będę się wam tutaj żalić i szkalować mój ulubiony portal.

Plotkarskie media zachwycały się dziś pocałunkiem Sandry Bullock i Meryl Streep podczas rozdania Złotych Globów.



Na wypadek, gdyby ktoś potrzebował kontekstu, pocałunek (w wielu relacjach określany jako namiętny) miał miejsce po tym, jak okazało się, że w tym roku obie panie otrzymały nagrodę dla najlepszej aktorki (Bullock za "The Blind Side", Streep za "Julia i Julia"). A wyglądało to tak:



Jak zwykle z igły widły, nieprawdaż? Grunt to strzelić dobrą fotkę. Zdecydowanie wolę pocałunek Meryl Streep i Emmy Thompson w "Aniołach w Ameryce". Choć miłość z anielicą o ośmiu waginach nadal trudno mi sobie wyobrazić.

Na dniach (a konkretnie 4 lutego) pojawi się w księgarniach "pierwsza polska les story", a przynajmniej tak twierdzi jej wydawca, czyli Prószyński i S-ka. Chodzi o książkę Zofii Staniszewskiej "Moja les", opowiadającą o miłości dwóch kobiet, które wychowują córeczki jednej z nich. 

"Moja les" to historia pewnego uczucia, ukazująca jego wyzwolicielską i zarazem niszczycielską siłę; to opowieść uwodząca humorem i barwną narracją, ciepło zmysłowa i metafizyczna, z pewnością nie sentymentalna. Jednym słowem - historia prawdziwej miłości. A że kobieta kocha kobietę? Cóż! Nieraz i tak bywa.

Miłka i Dorota są parą od kilku lat. Wspólnie wychowują córeczki Miłki i starają się o jeszcze jedno dziecko. Miłka próbuje zajść w ciążę drogą inseminacji. Razem z Dorotą, która wyposażona jest w "usta do jedzenia, stopy do stąpania po ziemi, a tyłek do siedzenia na krześle" poszukują plemnikodawcy, znajdując czas na codzienne zajęcia: happeningi wegetarian, dysputy z Babą na Wysokościach, awantury domowe i namiętne godzenie, pomoc przyjaciołom w opresji i niezupełnie dobrowolny wolontariat w hospicjum... Spotykają przy tym całą galerię dziwnych typów zamieszkujących nasz kraj: Kasię Organizatorkę, Lupkę-Dupkę, co przemieniła się w Antosię, Bysia Ochroniarza, Łukasza Awanturnika, Klarę Czarnulkę... Postacie zarysowane są ostrą kreską, wyraziście, ale prawie nic nie jest tu czarno-białe, jednowymiarowe
- zachęca do lektury wydawca.

Ja się na razie czuję średnio zachęcona, dlatego wrzucam tę zapowiedź do kategorii "głupoty", ale jak przeczytam, to może mi się zmieni i odszczekam. Szczególnie że polskiej literatury popularnej, której bohaterkami są kobiety nieheteroseksualne, wciąż mamy jak na lekarstwo.

A moja bohaterka na dziś wygląda tak:


źródło: www.ci.minneapolis.mn.us

To Sharon Lubinski, pierwsza amerykańska lesbijka szeryfka (przypadł jej okręg Minnesota), nominowana kilka dni temu na to stanowisko przez Baracka Obamę. Czemu się tu pojawia? No cóż, jest tu muzyka country (jak twierdzą złośliwi), musi być i odpowiednia do niej przedstawicielka władzy. A poza tym nie wiem, jak wy, ale ja się od razu czuję bezpieczniej.

Komentarze

  1. a tam od razu złośliwi. Życzliwi :)

    OdpowiedzUsuń
  2. najgorsze, jak się sandra zbliża z tymi rozdziawionymi ustami, na miejscu meryl myślałabym, że chce mnie pożreć ;)

    a pseudonimy postaci w tej książeczce jakoś dziwnie od razu przypominają mi o "atlasie" chutnik...

    OdpowiedzUsuń
  3. @Junior
    Toż jedno nie wyklucza drugiego:)

    @Svefn
    Zdaje się, że Meryl ma podobne odczucia, bo robi taki gest, jakby chciała się zasłonić:)

    OdpowiedzUsuń
  4. W kwestii pocałunków: zawsze mnie wkurza, jak media rozdmuchują takie bzdury. Normalnie, niebywała sensacja. Ten jest "namiętny", a Lamberta im się jakoś nie podobał :] Raz, że podwójny standard, dwa - potem Katy Perry robi się 'cool'.

    Oj, ta książka jawi się naprawdę koszmarnie. Oby tekst nie miał wiele wspólnego z zapowiedzią...

    I co do mundurowych. Rozdźwięk polityki w stosunku do środowiska LGBT w Stanach jest niesamowity. Z jednej strony szeryfka, a z drugiej DADT...

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"Bezdomna" Katarzyny Michalak, czyli jak nie pisać o problemach społecznych

Złych, powielających wyjątkowo szkodliwe stereotypy książek jest wiele. Rzadko jednak matronują im instytucje kojarzone raczej z walką z uprzedzeniami niż z ich wspieraniem. Zaszczyt ten spotkał niestety „Bezdomną” Katarzyny Michalak. Dlaczego książka ta nie powinna być wspierana przez organizacje kobiece czy, szerzej, walczące z wykluczeniami? O komentarz poprosiłam Elwen, twórczynię bloga poświęconego zaburzeniu afektywnemu-dwubiegunowemu.

Fundacja Centrum Praw Kobiet wraz z Kongresem Kobiet objęły ostatnio patronatem (czy, jak chce tego CPK, matronatem) książkę pani Katarzyny Michalak o wdzięcznym tytule „Bezdomna”. Książka, zgodnie z zapewnieniami autorki i wydawnictwa, należeć ma do nurtu zaangażowanej literatury kobiecej, poruszającej trudne problemy kobiet wykluczonych poza nawias społeczeństwa. Brzmi zupełnie w porządku, prawda?

Problem zaczyna się w chwili, gdy skuszeni poważnymi rekomendacjami sięgniemy po tę pozycję. Książka opisuje historię Kingi Król, bezdomnej kobiety z …

Maria Konopnicka była lesbijką

Tytuł jest oczywiście nadużyciem. Nie wiadomo, czy Maria Konopnicka była lesbijką, czy osobą biseksualną, czy jeszcze kimś innym. Nie wiadomo, jak myślała o sobie ani tym bardziej, jak by się określiła i jak potoczyłoby się jej życie, gdyby urodziła się nie sto siedemdziesiąt, ale na przykład trzydzieści lat temu. Wiadomo za to, że przez ostatnie dwadzieścia lat życia mieszkała i podróżowała z noszącą się po męsku miłośniczką polowań, malarką i działaczką na rzecz praw kobiet Manią Dulębianką, którą nazywała czasami "Pietrkiem z powycieranymi łokciami". Wiadomo, że z chwilą, gdy się poznały, poetka gładko przeszła w listach do dzieci z formy "ja" na "my" (mamy, myślimy, wyjeżdżamy), że były praktycznie nierozłączne, że miały różne nieprzyjemności z powodu krążących pogłosek o ich związku, że Dulębianka zrezygnowała dla Konopnickiej z kariery malarskiej i że zostały pochowane w tym samym grobowcu. Wiadomo też, że "niewiasta mocno kochliwa", jak …

Gołe dupy Renaty Przemyk

Renata Przemyk dała głos, a ja zawyłam z bezsilnej złości i, co tu ukrywać, przykrości. Szansonistka, której gros fanów stanowią lesbijki (i geje też), piosenkarka, która przez wiele lat była w związku ze swoją tekściarką, poetką Anną Saraniecką (oczywiście związku przyjacielskim), osoba, która jednym zdaniem mogła zrobić wiele dobrego zarówno dla siebie, swojej kariery, jak i dla osób LGBTQetc., postanowiła się wypowiedzieć.

I jak zazwyczaj na wywiady z Renią spuszczałam litościwie (no, może oprócz tego tekstu tu) zasłonę milczenia, tak tego wywiadu bez komentarza zostawić nie sposób.

Już na wstępie jest ostro:
Przecież chrześcijanie byli zawsze pokojowo nastawionymi ludźmi.  Chrześcijanie, zawsze, pokojowo. No fakt, bo sypialnianie nie za bardzo. Najczęściej raz do roku, i to w celu mienia dziatek. Poza tym artystka przespała lekcje historii, na których mówiono o wyprawach krzyżowych, chrystianizacji ogniem i mieczem, inkwizycji i takich tam różnych. Siadaj, Renata, pała.
Wszystkie…